“Yola çıkarken, görevinden alınan bir kişi için veya ölecek bir hasta için söylenen bir deyim”

Abbas Hoca, Abbas Molla da denilen Azerbaycan’ ı, İran’ ın pek çok yerlerini, Hindistan’ ı, Arabistan’ ı, Mısır’ ı ve Kafkasya’ yı dolaşmış bir halk şairidir. Gittiği yerlerde, tatlı sohbetinden hoşlananların, bir süre daha kalmasını istemelerine karşılık: “Olmaz, kalamam. Yolcudur Abbas, bağlasan durmaz” der ve yoluna devam edermiş.

Abbas Hoca’nın İran’da bulunduğu sıralarda, İran halkına gereksiz ve aşırı para cezaları uygulamaya başlanmış. İran parasının o devirdeki birimi Abbasi imiş. Ceza yazan memurlar, çarşı pazar dolaşıp, ceza yazmak için bahane ararlarmış.

Şair Abbas’a da bir gün, gereksiz yere bir ceza yazmışlar. Buna çok kızan şair, bir taşlama söylemiş:

Ver Mene Bir Abbasi

Aksırıp, tıksıranda,

Hıçkırıp, hapşıranda,

Ölçüsüz öksürende,

Ver mene bir Abbasi.

Balası haykıranda,

Köpeği havkıranda,

Malağı maykıranda,

Ver mene bir Abbasi.

Kazları bağıranda,

Öküzü böğürende,

Eşeği anıranda,

Ver mene bir Abbasi.

Horozu hapışanda,

Beygiri tepişende,

Devesi apışanda,

Ver mene bir Abbasi.

Men gazanıp yetirem,

Apartıp haraç verem,

Özüne kürem, kürem,

Nah sana hâr sıpâsi.

Son Güncelleme: 2007-03-01 14:01
Yazar: devrim
Revision: 1.0

Bu Kaydı Yazdır

Arkadaşına yolla

Siz Bu yazı hakkında yorumda bulunabilirsiniz.