“ Yaptığın iyilik senin olsun; teşekkür ederim, ama ben vazgeçtim” kendisine teklif edilen yardımı yeterince yararlı bulmayan ya da yararlardan çok zarar göreceğini düşünen kimsenin söylediği bir deyim.

Vaktiyle dervişin birisi bir tekkeye mürit olmuş. Dervişin sabrını imtihan etmek ve onu nefis terbiyesine alıştırıp içindeki benliği öldürmek için kendisine sıkı talimat verilmiş:

—Ne denirse kızmayacaksın, her şeye eyvallah diyeceksin, son derece sabırlı olacaksın, demişler.

Derviş bu şartları kabul etmiş. Tekkeden kendisine bir hırka, bir tespih, bir de takke, vermişler. Dervişin sırtından çıkan eski elbiselerle yağlı külahını bohçalayıp kaldırmışlar.

Zavallıyı o kadar sıkı imtihan etmişler ki, o kadar zahmetli işlere koşmuşlar ki, hani insanın dayanmasına imkân yokmuş. Biçare her şeye eyvallah demekten artık tahammülü tüketmiş ve sabır çanağı taşmış. Bir gün kendi elbiselerini bulup bohçayı açmış ve sırtındaki hırka ile takkeyi çıkarıp eskilerini giymiş. Tekkenin meydancısına da şöyle demiş:

—Erenler ben gidiyorum. Şeyh efendiye çok selam söyleyin. İşte hırkanız, işte tespihiniz, işte takkeniz. Eyvallah da içinde. Böylece teslim; alın takkenizi, verin külahımı, demiş.

Son Güncelleme: 2007-03-01 14:02
Yazar: devrim
Revision: 1.0

Bu Kaydı Yazdır

Arkadaşına yolla

Siz Bu yazı hakkında yorumda bulunabilirsiniz.